İnsan bazen bir yolu ayaklarıyla değil, ömrüyle yürür. Benim çocukluğumdan beri içimde yürüdüğüm yolun adı Azerbaycan’dı…
Iğdır’da büyüyen bir çocuk için Araz yalnızca bir nehir değildi.
Bir tarafı vuslat, bir tarafı hasretti.
Karşı kıyıya bakarken insanın içine tarif edilmez bir sızı çökerdi.
Çünkü orada sadece başka bir ülke yoktu;
orada yarım kalan hikâyelerimiz, susturulmuş türkülerimiz, ayrılmış ailelerimiz vardı.
Biz çocukken Azerbaycan, Sovyetlerin gölgesindeydi.
Sınırlar demir kadar sert, hasret kadar acıydı.
Dedelerimiz anlatırdı;
bir gece vakti evini, ocağını, bağını, bahçesini bırakıp kaçanları…
Geride kalan anaları, kardeşleri, mezarları…
Bazı ayrılıklar vardır ki insanı ikiye böler.
Araz da yıllarca bir milleti ikiye böldü.
Türküler boşuna yakılmadı o topraklarda…
“Arazı ayırdılar,
Kum ile doyurdular,
Ben senden ayrılmazdım,
Zulm ile ayırdılar…”
Bu türkü sadece bir ezgi değildi.
Bir halkın içine gömdüğü çığlıktı.
Yıllarca Araz’ın öte yanına bakıp iç geçirdik.
Aynı dili konuştuğumuz, aynı ağıtları yaktığımız, aynı göğe baktığımız insanlara uzaktan selam verdik.
Belki bir gün gideriz diye hayal kurduk.
Ve şimdi…
Yarın nasip olursa o topraklara gideceğim.
Çocukluğumun hayaline…
Dedelerimin sustuğu yere…
Yarım kalan aile hikâyemizin izlerine…
İnsan bazen bir ülkeye değil, kendi geçmişine yolculuk eder.
Benim Azerbaycan yolculuğum biraz da budur.
Bu yüzden heyecanlıyım.
Çünkü bazı kavuşmalar bavulla olmaz;
kalple olur.
Orada akrabalarımız var.
Ama her şeyden önce hasret var.
Yılların biriktirdiği özlem var.
Birbirini hiç görmeden sevmiş insanların sıcaklığı var.
Belki Bakü sokaklarında yürürken çocukluğumu göreceğim.
Belki bir yaşlının yüzünde dedemin hüznünü…
Belki bir türküde yıllardır içimde taşıdığım sızıyı…
Şunu anladım ki;
yolun uzunu kısası yokmuş gerçekten.
İnsanın yürüyüşü ve adımları varmış.
Bazı yollar kilometreyle ölçülmez.
Bazıları hasretle ölçülür.
Ben yarın sadece Azerbaycan’a gitmeyeceğim…
Yıllardır içimde bekleyen bir özleme doğru yürüyeceğim.
Ve inanıyorum ki;
Araz’ın ayırdığı gönülleri, bir gün yine aynı türkü birleştirecek.
Yorumlar
Kalan Karakter: