Kış yavaş yavaş çekilir Iğdır ovasından…
Toprak uyanır, sular çözülür,
ve bahar kapıyı usulca aralar.
İşte o vakit gelir Nevruz…
21 Mart;
sadece bir tarih değil,
toprağın dirilişi, insanın umutla yeniden doğuşudur.
Bu topraklarda Nevruz, sadece kutlanmaz…
Yaşanır.
Öncesinde “Gebir Üstü”ne çıkılır;
mezarlar temizlenir, dualar edilir.
Gidenler unutulmaz,
çünkü biliriz ki hatırlamak da bir vefadır.
Sonra “Yeddi Levin” kurulur…
Çerezler paylaşılır, ateşler yakılır.
“Ağırlığım, uğurluğum bu odun üstüne düşsün” diyerek
ateşin üzerinden atlanır.
Dertler, kederler alevlere bırakılır.
“Kosa Kosa” dolaşır köyleri…
Kışın simgesi kosa düşer,
baharın simgesi gelin ayağa kalkar.
Ve herkes bilir ki:
Kış gider, bahar kalır.
“Dodu Dolaştırma” ile maniler yükselir sokaklardan,
çocuklar güler, kapılar çalınır, paylar alınır.
Evlerde semeni yeşerir;
bir avuç tohum, bir tabak umut olur.
Kaynatılır, paylaşılır, bereket çoğalır.
Nevruz günü geldiğinde ise…
Kapılar ardına kadar açılır.
Küsler barışır, büyükler ziyaret edilir,
çocuklar bayramın neşesini sokaklara taşır.
Çünkü Nevruz;
sadece baharın gelişi değil,
birlik olmanın, dirlik olmanın ve insan kalmanın bayramıdır.
Ve her Nevruz bize şunu fısıldar:
Ne kadar sert geçerse geçsin kış,
bahar mutlaka gelir.
🌿 Nevruz Bayramı’mız kutlu olsun.
Iğdır’ın bereketi, Anadolu’nun sıcaklığı,
yüreklere umut, sofralara bolluk getirsin.
Yorumlar
Kalan Karakter: